J. Robert Oppenheimer led a group of engineers in New Mexico 75 years ago as they detonated a plutonium device and carried out the world's first nuclear weapon test. Some feared they would blow up the world. https://t.co/SPcXJLPtMR— NYT Science (@NYTScience) July 16, 2020
Showing posts with label Nuclear Technology. Show all posts
Showing posts with label Nuclear Technology. Show all posts
Sunday, 19 July 2020
Now I Am Become Death’: The Legacy of the First Nuclear Bomb Test
Wednesday, 29 April 2020
Disaster at Chernobyl Discovery Channel . Ένα ντοκιμαντέρ για το τραγικό ατύχημα.
The explosion at Chernobyl was ten times worse than that at Hiroshima and was due to a combination of human error and imperfect technology. Using a real-time split-screen format reminiscent of the hit series, 24, this programme examines the 60 critical minutes leading up to the explosion at the power station on 26th April 1986. Each minute unfolds narrating the events from the perspectives of key characters involved including Chernobyl's deputy chief engineer and his staff in the control room as well as innocent bystanders, the wife of one of Chernobyl's workers and two fishermen working in Chernobyl's warm waste waters. With an extraordinary combination of drama and state of the art CGI graphics, Disaster at Chernobyl climaxes with the reconstructon of the final seconds leading to the disaster, the explosion itself and its terrifying aftermath. Narrated by: David Morrissey Producer: Tom Lasica Director: Renny Bartlett Executive Producers: Dan Korn & Andre Barro Producer: Simon Berthon Executive Producers for Discovery Networks Europa: Bettina Hatami & Susie Worster 2004 Discovery Communications, LLC.
Monday, 27 April 2020
Τσερνόμπιλ: 34 χρόνια από τη μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή
Σήμερα συμπληρώνονται 34 χρόνια από τo πλέον καταστροφικό ατύχημα στην ιστορία της πυρηνικής ενέργειας, μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Πρίπιατ, οι κάτοικοι της οποίας πλήρωσαν το μεγαλύτερο τίμημα.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Απριλίου του 1986, μετά από μια σειρά αλυσιδωτών λαθών κατά τη διάρκεια δοκιμών έκτακτης ανάγκης, ο πυρηνικός αντιδραστήρας Νο 4 εξερράγη, σκορπώντας στον αέρα ραδιενεργά υλικά που μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια του ανέμου στις περισσότερες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Η δοκιμή ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει περίπου ένα λεπτό και πράγματι οι σχετικές αναφορές σημειώνουν ότι ολοκληρώθηκε μόλις σε 36 δευτερόλεπτα. Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Βαθιά μέσα στον πυρήνα, είχε ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση εκτός ελέγχου. Η θερμοκρασία αυξήθηκε στους 4.650οC, σχεδόν όσο και αυτή που επικρατεί στην επιφάνεια του Ήλιου.
Μια έκρηξη ισοδύναμη με 60 τόνους TNT κατεδάφισε τα άνω τοιχώματα της αίθουσας του αντιδραστήρα και εκσφενδόνισε το τεράστιο «καπάκι» 2.000 τόνων στον αέρα σαν νόμισμα.
Περίπου επτά τόνοι καυσίμου ουρανίου, μαζί με κομμάτια ζιρκονίου και ραδιενεργού γραφίτη, απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μαζί με ένα μείγμα αερίων και αερολυμάτων που περιείχαν μερικά από τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία - ιώδιο 131, ποσειδώνιο 239, καίσιο 137, στρόντιο 90 και πλουτώνιο 239.
Επρόκειτο για αντιδραστήρα τύπου RBMK (Reaktor Bolshoy Moshchnosti Kanalnyy), έναν από τους έξι που είχαν προγραμματιστεί να κατασκευαστούν, με την προοπτική να προστεθούν στην ενεργειακή αλυσίδα της Σοβιετικής Ένωσης, που ακόμα βρισκόταν σε πάλη με τη Δύση για την τεχνολογική πρωτοπορία.
Το ίδιο το Πριπιάτ ήταν χτισμένο, ακριβώς για να στεγάσει το προσωπικό που θα εξυπηρετούσε τα έξι κοντινά εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.
Σύμφωνα με τον Γκριγκόρι Μεντβέντεφ, συγγραφέα του βιβλίου «The Truth About Chernobyl» και επικεφαλής μηχανικός που εστάλη αργότερα η Μόσχα για να ερευνήσει τις αιτίες που οδήγησαν στο δυστύχημα, η φωτιά στον κτίριο αντιδραστήρα έσβησε περίπου έξι ώρες μετά την έκρηξη, από τους άντρες που γνωρίζοντας ότι βαδίζουν στον θάνατο έσπευσαν αμέσως να περιορίσουν την καταστροφή. Αντίθετα, η φωτιά στον ίδιο τον αντιδραστήρα συνέχισε να καίει μέχρι τις 10 Μαΐου στέλνοντας τόνους ραδιενεργών υλικών στην ατμόσφαιρα, κατακλύζοντας την Ευρώπη και κάνοντας τον γύρω του κόσμου. Τη στιγμή της έκρηξης ένας μηχανικός που βρίσκονταν κοντά στον αντιδραστήρα εξαερώθηκε και ένας ακόμα πέθανε τα αμέσως επόμενα λεπτά λόγω της ασύλληπτα υψηλής δόσης ραδιενέργειας που δέχτηκε. Στους επόμενους τρεις μήνες άλλοι 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι επιπτώσεις στον γενικότερο πληθυσμό τόσο της περιοχής όσο και ευρύτερα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια αλλά οι επιδημιολογικές αναφορές καθιστούν προφανή τη σύνδεση μεταξύ της αύξησης των περιστατικών καρκίνου και της έκρηξης, τα χρόνια που ακολούθησαν. Περισσότεροι από 115.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων και 500.000 εργάτες έχουν εμπλακεί έως τώρα στις επιχειρήσεις αποκατάστασης, διασφάλισης και καθαρισμού της γύρω περιοχής. Σήμερα το Πρίπιατ είναι μια πόλη φάντασμα. Το ίδιο και δεκάδες άλλοι οικισμοί και χωριά μέσα στην ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων που δημιουργήθηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό μετά το ατύχημα.
Πέρα από τα λάθη των υπευθύνων και τις όποιες κατασκευαστικές αστοχίες, η καταστροφή στο Τσερνόμπιλ αποκάλυψε και την τερατώδη γραφειοκρατία που συνέβαλε σε αυτή πολλά χρόνια πριν από το ίδιο το γεγονός. Στο βιβλίο του με τίτλο «Μidnight in Chernobyl», ο Βρετανός δημοσιογράφος Άνταμ Χίγκινμποθαμ, αποκάλυψε αποχαρακτηρισμένα αρχεία, με βάση τα οποία οι αντιδραστήρες RBMK είχαν εγγενή σχεδιαστικά ελαττώματα, που η σοβιετική γραφειοκρατία φρόντιζε να κρύβει.
Το 1975 είχε καταγραφεί στο Λένινγκραντ μια μερική τήξη αντιδραστήρα, με τη σχετική έρευνα να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τέτοια ατυχήματα ήταν εξαιρετικά πιθανά ακόμη και κατά την καθημερινή λειτουργία των μονάδων. Ωστόσο, για περισσότερο από μια δεκαετία, ο αρμόδιος φορέας της ΕΣΣΔ επέλεξε να κρατήσει τα συμπεράσματα της έρευνας ως καλά κρυμμένο μυστικό.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Απριλίου του 1986, μετά από μια σειρά αλυσιδωτών λαθών κατά τη διάρκεια δοκιμών έκτακτης ανάγκης, ο πυρηνικός αντιδραστήρας Νο 4 εξερράγη, σκορπώντας στον αέρα ραδιενεργά υλικά που μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια του ανέμου στις περισσότερες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Η δοκιμή ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει περίπου ένα λεπτό και πράγματι οι σχετικές αναφορές σημειώνουν ότι ολοκληρώθηκε μόλις σε 36 δευτερόλεπτα. Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Βαθιά μέσα στον πυρήνα, είχε ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση εκτός ελέγχου. Η θερμοκρασία αυξήθηκε στους 4.650οC, σχεδόν όσο και αυτή που επικρατεί στην επιφάνεια του Ήλιου.
Μια έκρηξη ισοδύναμη με 60 τόνους TNT κατεδάφισε τα άνω τοιχώματα της αίθουσας του αντιδραστήρα και εκσφενδόνισε το τεράστιο «καπάκι» 2.000 τόνων στον αέρα σαν νόμισμα.
Περίπου επτά τόνοι καυσίμου ουρανίου, μαζί με κομμάτια ζιρκονίου και ραδιενεργού γραφίτη, απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μαζί με ένα μείγμα αερίων και αερολυμάτων που περιείχαν μερικά από τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία - ιώδιο 131, ποσειδώνιο 239, καίσιο 137, στρόντιο 90 και πλουτώνιο 239.
Επρόκειτο για αντιδραστήρα τύπου RBMK (Reaktor Bolshoy Moshchnosti Kanalnyy), έναν από τους έξι που είχαν προγραμματιστεί να κατασκευαστούν, με την προοπτική να προστεθούν στην ενεργειακή αλυσίδα της Σοβιετικής Ένωσης, που ακόμα βρισκόταν σε πάλη με τη Δύση για την τεχνολογική πρωτοπορία.
Το ίδιο το Πριπιάτ ήταν χτισμένο, ακριβώς για να στεγάσει το προσωπικό που θα εξυπηρετούσε τα έξι κοντινά εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.
Σύμφωνα με τον Γκριγκόρι Μεντβέντεφ, συγγραφέα του βιβλίου «The Truth About Chernobyl» και επικεφαλής μηχανικός που εστάλη αργότερα η Μόσχα για να ερευνήσει τις αιτίες που οδήγησαν στο δυστύχημα, η φωτιά στον κτίριο αντιδραστήρα έσβησε περίπου έξι ώρες μετά την έκρηξη, από τους άντρες που γνωρίζοντας ότι βαδίζουν στον θάνατο έσπευσαν αμέσως να περιορίσουν την καταστροφή. Αντίθετα, η φωτιά στον ίδιο τον αντιδραστήρα συνέχισε να καίει μέχρι τις 10 Μαΐου στέλνοντας τόνους ραδιενεργών υλικών στην ατμόσφαιρα, κατακλύζοντας την Ευρώπη και κάνοντας τον γύρω του κόσμου. Τη στιγμή της έκρηξης ένας μηχανικός που βρίσκονταν κοντά στον αντιδραστήρα εξαερώθηκε και ένας ακόμα πέθανε τα αμέσως επόμενα λεπτά λόγω της ασύλληπτα υψηλής δόσης ραδιενέργειας που δέχτηκε. Στους επόμενους τρεις μήνες άλλοι 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι επιπτώσεις στον γενικότερο πληθυσμό τόσο της περιοχής όσο και ευρύτερα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια αλλά οι επιδημιολογικές αναφορές καθιστούν προφανή τη σύνδεση μεταξύ της αύξησης των περιστατικών καρκίνου και της έκρηξης, τα χρόνια που ακολούθησαν. Περισσότεροι από 115.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων και 500.000 εργάτες έχουν εμπλακεί έως τώρα στις επιχειρήσεις αποκατάστασης, διασφάλισης και καθαρισμού της γύρω περιοχής. Σήμερα το Πρίπιατ είναι μια πόλη φάντασμα. Το ίδιο και δεκάδες άλλοι οικισμοί και χωριά μέσα στην ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων που δημιουργήθηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό μετά το ατύχημα.
Πέρα από τα λάθη των υπευθύνων και τις όποιες κατασκευαστικές αστοχίες, η καταστροφή στο Τσερνόμπιλ αποκάλυψε και την τερατώδη γραφειοκρατία που συνέβαλε σε αυτή πολλά χρόνια πριν από το ίδιο το γεγονός. Στο βιβλίο του με τίτλο «Μidnight in Chernobyl», ο Βρετανός δημοσιογράφος Άνταμ Χίγκινμποθαμ, αποκάλυψε αποχαρακτηρισμένα αρχεία, με βάση τα οποία οι αντιδραστήρες RBMK είχαν εγγενή σχεδιαστικά ελαττώματα, που η σοβιετική γραφειοκρατία φρόντιζε να κρύβει.
Το 1975 είχε καταγραφεί στο Λένινγκραντ μια μερική τήξη αντιδραστήρα, με τη σχετική έρευνα να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τέτοια ατυχήματα ήταν εξαιρετικά πιθανά ακόμη και κατά την καθημερινή λειτουργία των μονάδων. Ωστόσο, για περισσότερο από μια δεκαετία, ο αρμόδιος φορέας της ΕΣΣΔ επέλεξε να κρατήσει τα συμπεράσματα της έρευνας ως καλά κρυμμένο μυστικό.
Τσερνόμπιλ: 34 χρόνια από τη μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή
Συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από τo πλέον καταστροφικό ατύχημα στην ιστορία της πυρηνικής ενέργειας, μόλις μερικά χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Πρίπιατ, οι κάτοικοι της οποίας πλήρωσαν το μεγαλύτερο τίμημα.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Απριλίου του 1986, μετά από μια σειρά αλυσιδωτών λαθών κατά τη διάρκεια δοκιμών έκτακτης ανάγκης, ο πυρηνικός αντιδραστήρας Νο 4 εξερράγη, σκορπώντας στον αέρα ραδιενεργά υλικά που μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια του ανέμου στις περισσότερες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Η δοκιμή ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει περίπου ένα λεπτό και πράγματι οι σχετικές αναφορές σημειώνουν ότι ολοκληρώθηκε μόλις σε 36 δευτερόλεπτα. Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Βαθιά μέσα στον πυρήνα, είχε ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση εκτός ελέγχου. Η θερμοκρασία αυξήθηκε στους 4.650οC, σχεδόν όσο και αυτή που επικρατεί στην επιφάνεια του Ήλιου.
Μια έκρηξη ισοδύναμη με 60 τόνους TNT κατεδάφισε τα άνω τοιχώματα της αίθουσας του αντιδραστήρα και εκσφενδόνισε το τεράστιο «καπάκι» 2.000 τόνων στον αέρα σαν νόμισμα.
Περίπου επτά τόνοι καυσίμου ουρανίου, μαζί με κομμάτια ζιρκονίου και ραδιενεργού γραφίτη, απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μαζί με ένα μείγμα αερίων και αερολυμάτων που περιείχαν μερικά από τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία - ιώδιο 131, ποσειδώνιο 239, καίσιο 137, στρόντιο 90 και πλουτώνιο 239.
Επρόκειτο για αντιδραστήρα τύπου RBMK (Reaktor Bolshoy Moshchnosti Kanalnyy), έναν από τους έξι που είχαν προγραμματιστεί να κατασκευαστούν, με την προοπτική να προστεθούν στην ενεργειακή αλυσίδα της Σοβιετικής Ένωσης, που ακόμα βρισκόταν σε πάλη με τη Δύση για την τεχνολογική πρωτοπορία.
Το ίδιο το Πριπιάτ ήταν χτισμένο, ακριβώς για να στεγάσει το προσωπικό που θα εξυπηρετούσε τα έξι κοντινά εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.
Σύμφωνα με τον Γκριγκόρι Μεντβέντεφ, συγγραφέα του βιβλίου «The Truth About Chernobyl» και επικεφαλής μηχανικός που εστάλη αργότερα η Μόσχα για να ερευνήσει τις αιτίες που οδήγησαν στο δυστύχημα, η φωτιά στον κτίριο αντιδραστήρα έσβησε περίπου έξι ώρες μετά την έκρηξη, από τους άντρες που γνωρίζοντας ότι βαδίζουν στον θάνατο έσπευσαν αμέσως να περιορίσουν την καταστροφή. Αντίθετα, η φωτιά στον ίδιο τον αντιδραστήρα συνέχισε να καίει μέχρι τις 10 Μαΐου στέλνοντας τόνους ραδιενεργών υλικών στην ατμόσφαιρα, κατακλύζοντας την Ευρώπη και κάνοντας τον γύρω του κόσμου. Τη στιγμή της έκρηξης ένας μηχανικός που βρίσκονταν κοντά στον αντιδραστήρα εξαερώθηκε και ένας ακόμα πέθανε τα αμέσως επόμενα λεπτά λόγω της ασύλληπτα υψηλής δόσης ραδιενέργειας που δέχτηκε. Στους επόμενους τρεις μήνες άλλοι 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι επιπτώσεις στον γενικότερο πληθυσμό τόσο της περιοχής όσο και ευρύτερα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια αλλά οι επιδημιολογικές αναφορές καθιστούν προφανή τη σύνδεση μεταξύ της αύξησης των περιστατικών καρκίνου και της έκρηξης, τα χρόνια που ακολούθησαν. Περισσότεροι από 115.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων και 500.000 εργάτες έχουν εμπλακεί έως τώρα στις επιχειρήσεις αποκατάστασης, διασφάλισης και καθαρισμού της γύρω περιοχής. Σήμερα το Πρίπιατ είναι μια πόλη φάντασμα. Το ίδιο και δεκάδες άλλοι οικισμοί και χωριά μέσα στην ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων που δημιουργήθηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό μετά το ατύχημα.
Πέρα από τα λάθη των υπευθύνων και τις όποιες κατασκευαστικές αστοχίες, η καταστροφή στο Τσερνόμπιλ αποκάλυψε και την τερατώδη γραφειοκρατία που συνέβαλε σε αυτή πολλά χρόνια πριν από το ίδιο το γεγονός. Στο βιβλίο του με τίτλο «Μidnight in Chernobyl», ο Βρετανός δημοσιογράφος Άνταμ Χίγκινμποθαμ, αποκάλυψε αποχαρακτηρισμένα αρχεία, με βάση τα οποία οι αντιδραστήρες RBMK είχαν εγγενή σχεδιαστικά ελαττώματα, που η σοβιετική γραφειοκρατία φρόντιζε να κρύβει.
Το 1975 είχε καταγραφεί στο Λένινγκραντ μια μερική τήξη αντιδραστήρα, με τη σχετική έρευνα να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τέτοια ατυχήματα ήταν εξαιρετικά πιθανά ακόμη και κατά την καθημερινή λειτουργία των μονάδων. Ωστόσο, για περισσότερο από μια δεκαετία, ο αρμόδιος φορέας της ΕΣΣΔ επέλεξε να κρατήσει τα συμπεράσματα της έρευνας ως καλά κρυμμένο μυστικό.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Απριλίου του 1986, μετά από μια σειρά αλυσιδωτών λαθών κατά τη διάρκεια δοκιμών έκτακτης ανάγκης, ο πυρηνικός αντιδραστήρας Νο 4 εξερράγη, σκορπώντας στον αέρα ραδιενεργά υλικά που μεταφέρθηκαν με τη βοήθεια του ανέμου στις περισσότερες χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Η δοκιμή ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει περίπου ένα λεπτό και πράγματι οι σχετικές αναφορές σημειώνουν ότι ολοκληρώθηκε μόλις σε 36 δευτερόλεπτα. Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Βαθιά μέσα στον πυρήνα, είχε ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση εκτός ελέγχου. Η θερμοκρασία αυξήθηκε στους 4.650οC, σχεδόν όσο και αυτή που επικρατεί στην επιφάνεια του Ήλιου.
Μια έκρηξη ισοδύναμη με 60 τόνους TNT κατεδάφισε τα άνω τοιχώματα της αίθουσας του αντιδραστήρα και εκσφενδόνισε το τεράστιο «καπάκι» 2.000 τόνων στον αέρα σαν νόμισμα.
Περίπου επτά τόνοι καυσίμου ουρανίου, μαζί με κομμάτια ζιρκονίου και ραδιενεργού γραφίτη, απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα μαζί με ένα μείγμα αερίων και αερολυμάτων που περιείχαν μερικά από τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία - ιώδιο 131, ποσειδώνιο 239, καίσιο 137, στρόντιο 90 και πλουτώνιο 239.
Επρόκειτο για αντιδραστήρα τύπου RBMK (Reaktor Bolshoy Moshchnosti Kanalnyy), έναν από τους έξι που είχαν προγραμματιστεί να κατασκευαστούν, με την προοπτική να προστεθούν στην ενεργειακή αλυσίδα της Σοβιετικής Ένωσης, που ακόμα βρισκόταν σε πάλη με τη Δύση για την τεχνολογική πρωτοπορία.
Το ίδιο το Πριπιάτ ήταν χτισμένο, ακριβώς για να στεγάσει το προσωπικό που θα εξυπηρετούσε τα έξι κοντινά εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.
Σύμφωνα με τον Γκριγκόρι Μεντβέντεφ, συγγραφέα του βιβλίου «The Truth About Chernobyl» και επικεφαλής μηχανικός που εστάλη αργότερα η Μόσχα για να ερευνήσει τις αιτίες που οδήγησαν στο δυστύχημα, η φωτιά στον κτίριο αντιδραστήρα έσβησε περίπου έξι ώρες μετά την έκρηξη, από τους άντρες που γνωρίζοντας ότι βαδίζουν στον θάνατο έσπευσαν αμέσως να περιορίσουν την καταστροφή. Αντίθετα, η φωτιά στον ίδιο τον αντιδραστήρα συνέχισε να καίει μέχρι τις 10 Μαΐου στέλνοντας τόνους ραδιενεργών υλικών στην ατμόσφαιρα, κατακλύζοντας την Ευρώπη και κάνοντας τον γύρω του κόσμου. Τη στιγμή της έκρηξης ένας μηχανικός που βρίσκονταν κοντά στον αντιδραστήρα εξαερώθηκε και ένας ακόμα πέθανε τα αμέσως επόμενα λεπτά λόγω της ασύλληπτα υψηλής δόσης ραδιενέργειας που δέχτηκε. Στους επόμενους τρεις μήνες άλλοι 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι επιπτώσεις στον γενικότερο πληθυσμό τόσο της περιοχής όσο και ευρύτερα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια αλλά οι επιδημιολογικές αναφορές καθιστούν προφανή τη σύνδεση μεταξύ της αύξησης των περιστατικών καρκίνου και της έκρηξης, τα χρόνια που ακολούθησαν. Περισσότεροι από 115.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων και 500.000 εργάτες έχουν εμπλακεί έως τώρα στις επιχειρήσεις αποκατάστασης, διασφάλισης και καθαρισμού της γύρω περιοχής. Σήμερα το Πρίπιατ είναι μια πόλη φάντασμα. Το ίδιο και δεκάδες άλλοι οικισμοί και χωριά μέσα στην ζώνη αποκλεισμού των 30 χιλιομέτρων που δημιουργήθηκε γύρω από τον πυρηνικό σταθμό μετά το ατύχημα.
Πέρα από τα λάθη των υπευθύνων και τις όποιες κατασκευαστικές αστοχίες, η καταστροφή στο Τσερνόμπιλ αποκάλυψε και την τερατώδη γραφειοκρατία που συνέβαλε σε αυτή πολλά χρόνια πριν από το ίδιο το γεγονός. Στο βιβλίο του με τίτλο «Μidnight in Chernobyl», ο Βρετανός δημοσιογράφος Άνταμ Χίγκινμποθαμ, αποκάλυψε αποχαρακτηρισμένα αρχεία, με βάση τα οποία οι αντιδραστήρες RBMK είχαν εγγενή σχεδιαστικά ελαττώματα, που η σοβιετική γραφειοκρατία φρόντιζε να κρύβει.
Το 1975 είχε καταγραφεί στο Λένινγκραντ μια μερική τήξη αντιδραστήρα, με τη σχετική έρευνα να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τέτοια ατυχήματα ήταν εξαιρετικά πιθανά ακόμη και κατά την καθημερινή λειτουργία των μονάδων. Ωστόσο, για περισσότερο από μια δεκαετία, ο αρμόδιος φορέας της ΕΣΣΔ επέλεξε να κρατήσει τα συμπεράσματα της έρευνας ως καλά κρυμμένο μυστικό.
Wednesday, 14 August 2019
Russia Says Small Nuclear Reactor Blew Up in Deadly Accident
BY JAKE RUDNITSKY AND STEPAN KRAVCHENKO / BLOOMBERG
AUGUST 12, 2019
The failed missile test that ended in an explosion killing five scientists last week on Russia’s White Sea involved a small nuclear reactor, according to a top official at the institute where they worked.
The institute is working on small-scale power sources that use “radioactive materials, including fissile and radioisotope materials” for the Defense Ministry and civilian uses, Vyacheslav Soloviev, scientific director of the institute, said in a video shown by local TV.
The men, who will be buried Monday, were national heroes and the “elite of the Russian Federal Nuclear Center,” institute Director Valentin Kostyukov said in the video, which was also posted on an official website in Sarov, a high-security city devoted to nuclear research less than 400 kilometers (250 miles) east of Moscow.
The blast occurred Aug. 8 during a test of a missile that used “isotope power sources” on an offshore platform in the Arkhangelsk region, close to the Arctic Circle, Russia’s state nuclear company Rosatom said over the weekend. The Defense Ministry initially reported two were killed in the accident, which it said involved testing of a liquid-fueled missile engine. The ministry didn’t mention the nuclear element.
AUGUST 12, 2019
The failed missile test that ended in an explosion killing five scientists last week on Russia’s White Sea involved a small nuclear reactor, according to a top official at the institute where they worked.
The institute is working on small-scale power sources that use “radioactive materials, including fissile and radioisotope materials” for the Defense Ministry and civilian uses, Vyacheslav Soloviev, scientific director of the institute, said in a video shown by local TV.
The men, who will be buried Monday, were national heroes and the “elite of the Russian Federal Nuclear Center,” institute Director Valentin Kostyukov said in the video, which was also posted on an official website in Sarov, a high-security city devoted to nuclear research less than 400 kilometers (250 miles) east of Moscow.
The blast occurred Aug. 8 during a test of a missile that used “isotope power sources” on an offshore platform in the Arkhangelsk region, close to the Arctic Circle, Russia’s state nuclear company Rosatom said over the weekend. The Defense Ministry initially reported two were killed in the accident, which it said involved testing of a liquid-fueled missile engine. The ministry didn’t mention the nuclear element.
Read more:
Thursday, 16 May 2019
Αρνηθήκαμε τεχνογνωσία του CERN για την καταπολέμηση καρκινικών όγκων

Η Ελλάδα είπε «όχι» στο CERN για παραχώρηση τεχνογνωσίας και εγκατάσταση στην χώρα μας καινοτόμου Μονάδας Ακτινοβολίας Καρκινικών Όγκων, δηλώνοντας απλώς παρατηρητής!
Έτσι, Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, ακόμη και το Μαυροβούνιο, διεκδικούν την εγκατάσταση της μονάδας στο έδαφός τους.
Όποια χώρα αναλάβει την επένδυση, κόστους 100 εκατομμυρίων ευρώ, έχει κατ’ αποκλειστικότητα τη χρήση και εφαρμογή της για το σύνολο των κρατών της Βαλκανικής Χερσονήσου, της Βόρειας Αφρικής, και πιθανότατα της Τουρκίας.
«Απόσβεση σε πέντε έως έξι χρόνια»
Οπως δήλωσε στον skai.gr, ο Ευάγγελος Γαζής, καθηγητής Σωματιδιακής Φυσικής του Μετσόβειου Πολυτεχνείου και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του CERN, η Ελλάδα αρνήθηκε να διεκδικήσει την απόκτηση της τεχνογνωσίας παρά το γεγονός ότι η απόσβεση των 100 εκατομμυρίων ευρώ θα μπορούσε να γίνει εντός πέντε έως έξι ετών, σύμφωνα με το σχέδιο επιχειρηματικότητας που έχουν εκπονήσει το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, το ΕΜΠ και η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, τον Οκτώβριο του 2017 δημιουργήθηκε στο CERN κίνηση συνεργασίας βαλκανικών κρατών με την επωνυμία «South Eastern Europe», προκειμένου να ενισχυθούν οι βαλκανικές χώρες σε θέματα υψηλής τεχνολογίας.
Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε σ’ αυτή την κίνηση συνεργασίας από τη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας που δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να γίνει μέλος της και παραμένει παρατηρητής! Γενική Γραμματέας της ΓΓΕΤ είναι η Ματρώνα Κυπριανίδου, με εποπτεύοντα τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Κώστα Φωτάκη.
Διαβάστε περισσότερα:
Friday, 26 April 2019
Τσέρνομπιλ … 33 χρόνια από την καταστροφή

Σήμερα 26 του Απριλίου 2017 συμπληρώθηκαν 33 χρόνια από την έκρηξη του αντιδραστήρα Νο 4 του Τσέρνομπιλ, δηλαδή από το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα στην ανθρώπινη ιστορία. Ένα ατύχημα παγκόσμιας σημασίας καθώς οι επιπτώσεις του άφησαν και συνεχίζουν να αφήνουν τα ίχνη τους σχεδόν σε κάθε σημείο του πλανήτη μας. Η έκρηξη του αντιδραστήρα στο Τσέρνομπιλ (Chernibyl) προκάλεσε τη μεγαλύτερη βιομηχανική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας. H ραδιενέργεια που εκλύθηκε είναι τουλάχιστον 200 φορές μεγαλύτερη από την ραδιενέργεια που εκλύθηκε στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μαζί. Μόνο στην πρώην Σοβιετική Ένωση, τουλάχιστον 9 εκατομμύρια άνθρωποι προσβλήθηκαν άμεσα από την έκρηξη του αντιδραστήρα, ενώ μολύνθηκε έκταση 160.000 τετραγωνικών χλμ. Η ολική ποσότητα ραδιενεργών υλικών που ελευθερώθηκε υπολογίζεται σήμερα σε 12 x 1018 Bq. Σε αυτά περιλαμβάνονται 6 με 7 x 1018 Bq ευγενών αερίων. Το Bq είναι μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας. Ένα Bq αντιστοιχεί σε μία διάσπαση ραδιενεργού πυρήνα κάθε δευτερόλεπτο.
Η σύνθεση των ουσιών που ελευθερώθηκαν ήταν περίπλοκη. Ειδική σημασία έχει το Ιώδιο (Ι-131) και το Καίσιο (Cs-137). Το βραχύβιο Ιώδιο 131 με τον μικρό χρόνο ημιζωής ευθύνεται για τις άμεσες ραδιολογικές επιπτώσεις, ενώ το Καίσιο 137 με χρόνο ημιζωής της τάξης των τριών δεκαετιών έχει την μεγαλύτερη ραδιολογική επίδραση μακροπρόθεσμα. Ραδιενεργά υλικά διασκορπίστηκαν στην ατμόσφαιρα και στη συνέχεια αποτέθηκαν στο χώμα σε ανιχνεύσιμες ποσότητες σε ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο. Στην Ελλάδα το Καίσιο 137, εξακολουθεί να παρουσιάζει υψηλές τιμές σε περιοχές της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, ενώ σύμφωνα με επιδημιολογική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature», η χώρα μας πλήρωσε ήδη βαρύ τίμημα καθώς από το 1986 και έπειτα καταγράφηκαν 2,6 φορές περισσότερα κρούσματα λευχαιμίας. Τις πρώτες ημέρες της καταστροφής οι Αρχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης επιδόθηκαν σε μια προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών στοιχείων και γενικότερης παραπληροφόρησης των επισήμων Αρχών και της πυρηνικής βιομηχανίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο δυτικός κόσμος άρχισε να ανησυχεί και να ψάχνει όταν λίγες μέρες μετά το ατύχημα εντοπίσθηκε αυξημένη ραδιενέργεια από σταθμό ελέγχου στη Σουηδία. Η μελέτη των μετεωρολογικών δεδομένων και της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας έστρεψε τη προσοχή των ερευνητών και των διεθνών οργανισμών στους αντιδραστήρες του Τσέρνομπιλ και τελικά οι αρχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης παραδέχθηκαν το συμβάν. Οι κρίσιμες πρώτες ημέρες είχαν χαθεί και μαζί τους η ευκαιρία να περιορισθεί η έκταση της έκλυσης ραδιενέργειας με την επέμβαση εξειδικευμένων δυτικών εμπειρογνωμόνων.
Όσοι θυμούνται εκείνες τις ημέρες σίγουρα ανατριχιάζουν στην αίσθηση της γενικής μόλυνσης κάθε είδους τροφίμου ακόμα και σε περιοχές μακριά από τον τόπο της καταστροφής, όπως η χώρα μας. Εκείνη την χρονιά ολόκληρη η παραγωγή σιτηρών της Ελλάδας κατέστη ακατάλληλη για κατανάλωση και κρατήθηκε ώστε με την ανάμειξη της με την παραγωγή του 1987 και το πέρασμα του χρόνου να μειωθεί η ραδιενέργεια της και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Ήμουν εκείνη την χρονιά μεταπτυχιακός υπότροφος στο Ινστιτούτο Πυρηνικής Τεχνολογίας του ΚΠΕ "Δημόκριτος" και έζησα από μέσα την αγωνία των μετρήσεων σε κάθε είδους τρόφιμα και την τραγικότητα της έκτασης του πυρηνικού ατυχήματος. Θυμάμαι το νερό της βροχής που μαζεύαμε από την υδρορροή να "κτυπάει" σαν ραδιενεργή πηγή. Θυμάμαι το κατσικίσιο κρέας από το Καπανδρίτι που ήταν ουσιαστικά μια ραδιενεργή πηγή. Βλέπετε το άτυχο κατσίκι είχε βοσκήσει σε χορτάρι βρεγμένο από το νερό της βροχής που έφερνε στο έδαφος τα υλικά που ελευθερώθηκαν από τον λιωμένο πυρήνα του αντιδραστήρα. Σε όποιες περιοχές της χώρας έτυχε να βρέξει τα ραδιενεργά σωματίδια παρασυρμένα από το νερό της βροχής μόλυναν το έδαφος, πέρασαν στα φυτά, μπήκαν στους καρπούς. Ήταν η εποχή που "έδεναν" τον καρπό τους τα σιτηρά με αποτέλεσμα ότι περιέγραψα παραπάνω.
Το ατύχημα του Τσέρνομπιλ έδειξε καθαρά ότι είναι ουτοπία να μιλάμε για ασφαλή χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Το συγκεκριμένο ατύχημα οφείλεται σε σειρά λανθασμένων ενεργειών του προσωπικού του αντιδραστήρα. Οι συνέπειες αυτών των λαθών πολλαπλασιάσθηκαν από τις αδυναμίες της σχεδίασης του αντιδραστήρα και των συστημάτων ασφαλείας του. Αποτέλεσμα η τραγική κατάληξη που όλοι γνωρίζουμε.
Μπορεί να φαίνεται περίεργο, όμως 32 χρόνια μετά το ατύχημα, πολλά από τα θύματα του δεν έχουν γεννηθεί ακόμα. Τόσο οι γενετικές μεταλλάξεις, όσο και οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της ραδιενέργειας σε αυτούς που ζουν σε μολυσμένες περιοχές θα ταλαιπωρήσουν πολλές γενιές ακόμα.
Περίπου 33.000 άνθρωποι έχουν χάσει μέχρι τώρα τη ζωή τους εξαιτίας των συνεπειών του Τσέρνομπιλ και στην Ρωσία, στην Ουκρανία και στην Λευκορωσία, τουλάχιστον 400.000 άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ενώ 270.000 εξακολουθούν να ζουν σε περιοχές υψηλού κινδύνου. Στις περιοχές που μολύνθηκαν ζούσαν περισσότερα από 17 εκατομμύρια άνθρωποι. Σύμφωνα με κρατικές υπηρεσίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το συνολικό κόστος της καταστροφής ξεπέρασε τα 358 δις δολάρια.
Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Καρκίνου του Θυρεοειδούς εκτιμά ότι χιλιάδες παιδιά που έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια θα αναπτύξουν καρκίνο του θυρεοειδούς στα επόμενα 30 χρόνια. Στην Λευκορωσία σε ολόκληρη την χώρα, οι ανωμαλίες των οστών και των μυών έχουν αυξηθεί κατά 62%, οι διαταραχές του νευρικού συστήματος και των αισθητηρίων οργάνων κατά 43% και του πεπτικού συστήματος κατά 23%. Σύμφωνα με τις ουκρανικές Αρχές, η γενική νοσηρότητα του πληθυσμού στις μολυσμένες περιοχές έχει διπλασιαστεί μετά την καταστροφή του Τσέρνομπιλ. Περίπου 800 εργάτες που συμμετείχαν στα πρώτα μέτρα έκτακτης ανάγκης αμέσως μετά την καταστροφή έχουν εκτεθεί σε υψηλότατες δόσεις. Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Ουκρανίας, το ποσοστό θανάτων ''εκκαθαριστών'' που σχετίζονται με το ατύχημα του Τσέρνομπιλ ήταν 60% το 1993 και 77% το 1994.
Περιττό βέβαια να πούμε ότι τα πληρώματα των ελικοπτέρων που έκαναν τις πρώτες πτήσεις και ρίψεις υλικών πάνω από τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα δεν βρίσκονται πια στη ζωή.
Μεταξύ των χιλιάδων εργατών που μετείχαν στις εργασίες καθαρισμού γύρω από τον κεντρικό σταθμό του Τσέρνομπιλ, ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι τέσσερις με πέντε φορές υψηλότερος από τα φυσιολογικά επίπεδα, ενώ τουλάχιστον τρία εκατομμύρια Ουκρανοί πάσχουν από διάφορες ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με την ραδιενέργεια
The Chernobyl Disaster: How It Happened
On April 26, 1986, a routine safety test at the Chernobyl nuclear power plant in Ukraine spiraled out of control. Follow the dramatic events that led to the world's worst civilian nuclear disaster.
Τζ. Μπέζος και Microsoft στο κυνήγι της πυρηνικής σύντηξης

Του Γιάννη Παλιούρη
Η General Fusion, δεν είναι αυτό που λέμε «όνομα» στην επιχειρηματική σκηνή των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια κινείται κάτω από το ραντάρ των περισσότερων ΜΜΕ και της κοινής γνώμης. Έχει, όμως, κάτι που έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον τόσο του Τζεφ Μπέζος της Amazon, όσο και της Microsoft, που έχουν επενδύσει σε αυτή μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το CNBC. Τι είναι αυτό; Η υπόσχεση να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα του πλανήτη μας με οικολογικό τρόπο, τιθασεύοντας τις ασύλληπτες δυνάμεις της πυρηνικής σύντηξης.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη: Σε αντίθεση με την πυρηνική σχάση, η οποία περιλαμβάνει τη διάσπαση βαρύτερων ατόμων σε ελαφρύτερα, η σύντηξη συνίσταται στη συνένωση δύο ελαφρύτερων ατόμων σε ένα βαρύτερο. Και οι δύο διαδικασίες έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας, αλλά η σύντηξη δεν έχει ως παραπροϊόν τα πυρηνικά απόβλητα. Ούτε υπάρχει ο κίνδυνος για ατύχημα τύπου Τσερνόμπιλ.
Για την ακρίβεια η πυρηνική σύντηξη είναι η διαδικασία που συμβαίνει στο εσωτερικό των άστρων κρατώντας τα ζωντανά και αποτελεί εδώ και χρόνια το ιερό δισκοπότηρο επιστημόνων και ερευνητών για την παραγωγή «καθαρής» ενέργειας. Είναι ενδεικτικό ότι σύντηξη των ατόμων υδρογόνου που περιέχει 1 λίτρο θαλασσινού νερού μπορεί να δώσει την ίδια ενέργεια με την καύση 1.136 λίτρων βενζίνης.
Για την ακρίβεια η πυρηνική σύντηξη είναι η διαδικασία που συμβαίνει στο εσωτερικό των άστρων κρατώντας τα ζωντανά και αποτελεί εδώ και χρόνια το ιερό δισκοπότηρο επιστημόνων και ερευνητών για την παραγωγή «καθαρής» ενέργειας. Είναι ενδεικτικό ότι σύντηξη των ατόμων υδρογόνου που περιέχει 1 λίτρο θαλασσινού νερού μπορεί να δώσει την ίδια ενέργεια με την καύση 1.136 λίτρων βενζίνης.
Σύμφωνα με αναλυτές, όποιος κόψει πρώτος το νήμα σε αυτή την κούρσα θα βρεθεί στην ηγετική θέση μιας αγοράς δυνητικής αξίας 10 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Και λέμε «όποιος κόψει πρώτος το νήμα» γιατί προφανώς ένας τόσο ενδιαφέρον στίβος έχει τραβήξει την προσοχή και άλλων παικτών.
Για παράδειγμα πριν λίγες ημέρες Κινέζοι επιστήμονες υποστήριξαν ότι εντός του 2019 θα έχουν έτοιμο έναν αρκετά μεγάλο αντιδραστήρα πυρηνικής σύντηξης, κάτι που θα τους φέρει ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο για απεριόριστη, καθαρή ενέργεια. Ο αντιδραστήρας των Κινέζων ονομάζεται HL-2M Tokamak, αν και τα διεθνή ΜΜΕ αρέσκονται να τον χαρακτηρίζουν «δεύτερο Ήλιο».
https://www.liberal.gr/arthro/243990/technologia/2019/tz-mpezos-kai-Microsoft-sto-kunigi-tis-purinikis-suntixis.html
Subscribe to:
Posts (Atom)

