Showing posts with label ΚΚΕ. Show all posts
Showing posts with label ΚΚΕ. Show all posts

Friday, 13 November 2020

Η εγκληματική συμμορία του ΚΚΕ και η πορεία

 


Η εγκληματική συμμορία του ΚΚΕ αποκαλούσε προβοκάτορες όσους συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο το 1973.Τώρα ο Γεν. Γραμματέας της εγκληματική οργάνωσης διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για την απαγόρευση της πορείας και διεκδικεί το δικαίωμα να δολοφονήσει και άλλους Έλληνες εν μέσω πανδημίας. Μια ζωή σημαία ανθέλληνες, μια ζωή δολοφόνοι.

Thursday, 18 June 2020

Wednesday, 10 June 2020

Οι συμμορίτες του ΠΑΜΕ εξευτελίζουν τους εκπαιδευτικούς

Thursday, 4 June 2020

Επιτέλους, οι Πολωνοί αφαίρεσαν το μνημείο του Μπελογιάννη στο Βρότσλαβ!!!

Sunday, 31 May 2020

Οι συμμορίτες του ΠΑΜΕ εν δράσει...

Wednesday, 27 May 2020

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΚΕ- ΓΚΕΣΤΑΠΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΙΑΝΤΟΥ…!!

Tuesday, 19 May 2020

ΌΤΑΝ ΤΟ... ΤΙΜΗΜΈΝΟ ΚΚΕ, ΤΑ ΈΠΑΙΡΝΕ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΎΣ ΚΑΙ ΈΠΝΙΓΕ ΣΤΟ ΑΊΜΑ ΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ !!!

Αμυνανδρος Αθαμανιας

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΝΤΟΚΟΥΜΈΝΤΟ ,ΕΊΝΑΙ ΑΠΟ ΕΠΊΣΚΕΨΗ ΣΤΕΛΕΧΏΝ ΤΟΎ ΚΚΕ /ΔΣΕ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΊΑ ,ΤΟ 1949, ΠΡΟΚΕΙΜΈΝΟΥ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΊ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΆ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΊΣΕΙ ΤΟΝ..... ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟ !!!
ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΌΡΘΙΟΣ, ΕΊΝΑΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΎΧΟΣ ΣΒΟΤΣΕΡ , ΜΈΛΟΣ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ SED (ΕΝΙΑΊΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΌ ΚΌΜΜΑ ΓΕΡΜΑΝΊΑΣ ) ΚΑΙ ΚΑΘΉΜΕΝΟΣ, Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΕΩΡΓΊΟΥ , ΜΈΛΟΣ ΤΟΥ... ΤΙΜΗΜΈΝΟΥ ΚΚΕ !!!
ΣΤΟ ΤΡΑΠΈΖΙ , ΠΆΝΩ ΣΤΗ ΣΗΜΑΊΑ ΤΟΥ.... " ΔΣΕ "
ΤΑ ΑΡΓΎΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΊΑΣ ,ΣΕ ΔΕΣΜΊΔΕΣ !!!
ΠΆΝΤΑ ΈΒΡΙΣΚΑΝ ΈΛΛΗΝΕΣ ( ΠΡΟΔΌΤΕΣ, ΠΡΌΘΥΜΟΥΣ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΉΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΈΔΙΆ ΤΟΥΣ, ΌΠΩΣ ΒΡΊΣΚΟΥΝ ΚΑΙ ΣΉΜΕΡΑ !!!
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ,ΠΡΟΈΡΧΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΌ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΕΙΟ ΜΟΥΣΕΊΟ ΒΈΡΟΙΑΣ
Η ΕΛΛΆΔΑ ,ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΏΝΕΙ ΌΛΟΥΣ !!!


Sunday, 3 May 2020

Αστυνομικό αίσχος. Υπεράνω του νόμου οι κομμουνιστές;

Αυτέ οι κόκκινες ορδές πως μετακινήθηκαν. Ποιος τους επέτρεψε να μετατρέψουν την πλατεία Συντάγματος σε σοβιετία της δεκαετίας του 50; Η αστυνομία τι έκανε; Οι κομμουνιστές είναι υπεράνω του νόμου; Με τι sms μετακινήθηκαν;

Music Time: Scorpions - Wind Of Change. Το τραγούδι θρύλος για την πτώση του τείχους του Βερολίνου!

Πράγα 1968, τα σοβιετικά τανκ επιβάλουν την κομμουνιστική δικτατορία
http://lyricstranslate.com

Άνεμος της αλλαγής
Ακολουθώ το Μόσκβα
Κάτω στο Γκόρκυ Παρκ
Ακούγοντας τον αέρα της αλλαγής
Μια Αυγουστιάτικη νύχτα
Στρατιώτες να περνούν
Ακούγοντας τον αέρα της αλλαγής
Ο κόσμος πλησιάζει
Έχεις σκεφτεί ποτέ
Ότι είμαστε τόσο κοντά, σαν αδέλφια
Το μέλλον μας στον αέρα
Νιώθω παντού
Να φυσά ο αέρας της αλλαγής
Πάρε με στη μαγεία της στιγμής
Μια ένδοξη μέρα
Όταν τα παιδιά του αύριο ονειρεύονται
Τον αέρα της αλλαγής
Περπατώντας στον δρόμο
Μακρινές μνήμες
Έμειναν στο παρελθόν για πάντα
Ακολουθώ το Μόσκβα
Κάτω στο Γκόρκυ Παρκ
Ακούγοντας τον αέρα της αλλαγής
Πάρε με στη μαγεία της στιγμής
Μια ένδοξη μέρα
Όταν τα παιδιά του αύριο μοιράζονται τα όνειρα τους με μένα και σένα
Πάρε με στη μαγεία της στιγμής
Μια ένδοξη μέρα
Όταν τα παιδιά του αύριο ονειρεύονται
Τον αέρα της αλλαγής
Ο αέρας της αλλαγής
Φυσά πάνω στο πρόσωπο του χρόνου
Σαν μια ανεμοκαταιγίδα που
Θα κρούσει την καμπάνα της ελευθερίας
Για πνευματική ειρήνη
Άσε την μπαλαλάικα να τραγουδήσει
Ό, τι θέλει η κιθάρα σου
Πάρε με στη μαγεία της στιγμής
Μια ένδοξη μέρα
Όταν τα παιδιά του αύριο μοιράζονται τα όνειρα τους

...Εμπνεόμενος από τις συγκλονιστικές εμπειρίες που οι Scorpions έζησαν στη Μόσχα, ο Meine το Σεπτέμβρη του '89 θα γράψει το προφητικό "Wind Of Change"! Και λέω προφητικό γιατί δύο μόλις μήνες αργότερα συνέβη το απροσδόκητο! Η πτώση του τείχους του Βερολίνου! Το "Wind Of Change" κατέστη αυτομάτως ο ύμνος του τέλους του ψυχρού πολέμου! Εξάλλου το 1990, ένα χρόνο μετά τη πτώση του τείχους, οι Scorpions θα παίξουν στην Potsdamer Platz του Βερολίνου όπου παρουσιάστηκε ζωντανά ένα υπερθέαμα βασισμένο στο "The Wall" των Pink Floyd, με τον Roger Waters να διευθύνει το όλο εγχείρημα
http://www.hotstation.gr/article1031.html
http://www.rocking.gr/articles/Scorpions_1987_-_Simera/2283/

Friday, 1 May 2020

Tην χρoνιά του Chernobyl. Παραπληροφόρηση από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Ψέματα, απόκρυψη της αλήθεια, επικίνδυνη παραπληροφόρηση.
Ότι ακριβώς χαρακτηρίζει τους κομμουνιστές από της εμφανίσεως της άθλιας αυτής ιδεολογίας στον πλανήτη μας. 
Κάποιοι αφελείς εντάσσουν το ΚΚΕ στο δημοκρατικό τόξο, όταν πρόκειται για μια συμμορία που συστηματικά απεργάζεται το πέρασμα της χώρας μας σε καθεστώς κομμουνιστικής τρομοκρατίας.

Thursday, 23 April 2020

Tuesday, 25 February 2020

Ο Μπογδάνος, το ΠΑΜΕ και η ιδιότυπη ασυλία των εργατοπατέρων

Μια ερώτηση που καταδεικνύει την υποκρισία σχετικά με τις παράνομες πρακτικές των επαγγελματιών συνδικαλιστών κατέθεσε, χθες, στη Βουλή των Ελλήνων ο Βουλευτής Α΄ Αθήνας Κωνσταντίνος Μπογδάνος και γίνεται ακόμη πιο επίκαιρη μετά τα όσα συμβαίνουν από το πρωί στο αμαξοστάσιο του Ρέντη
Αναφερόμενος σε παρόμοια περιστατικά τραμπουκισμού τα οποία έχουν συμβεί στο παρελθόν στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά, ο κος Μπογδάνος απευθύνει ερώτημα προς του Υπουργούς Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη και Ναυτιλίας, διερωτώμενος γιατί δεν παρενέβησαν στο παρελθόν όταν υπήρχαν καταχρηστικές ενέργειες συνδικαλιστών που εμπόδιζαν σε συναδέλφους τους από το να έχουν πρόσβαση στην Εργασίας τους. Επιπρόσθετα τους ρωτά τι προτίθενται να κάνουν αν το ίδιο φαινόμενο συμβεί ξανά, όπως και συμβαίνει από το πρωί.
Ειδικότερα, ο κύριος Μπογδάνος αναφέρει ότι:
“Σε κάθε μορφής κινητοποίηση, συμμετέχει ένα σωματείο εργαζομένων με την επωνυμία ΕΝΕΔΕΠ, το οποίο πρόσκειται στο ΠΑΜΕ και αριθμεί μερικές δεκάδες μέλη. Στο ίδιο λιμάνι υπάρχει και έτερο πολυπληθές σωματείο, το οποίο αριθμεί περισσότερα από 1.000 μέλη με την επωνυμία ΣΥΝΕΔΕΠ που συνήθως δεν συμμετέχει στις κινητοποιήσεις. Το δεύτερο σωματείο έχει υπογράψει και ΣΣΕ με τις εργοδότριες εταιρείες.
Παρά ταύτα, τα μέλη του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ με την αρωγή μελών του ΠΑΜΕ που δεν σχετίζονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τη δραστηριότητα του λιμανιού, παρεμποδίζουν την πρόσβαση στην εργασία σε περίπου δύο χιλιάδες λιμενεργάτες και επιπλέον άλλους τρεις χιλιάδες συναλλασσόμενους με το εμπορικό λιμάνι. Αποτέλεσμα αυτής της στρεβλής και αντιδημοκρατικής διαδικασίας είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι να χάνουν το μεροκάματο, χωρίς κάτι τέτοιο να είναι επιλογή τους. Επιπλέον, ούτε οι δυνάμεις της Αστυνομίας αλλά ούτε εκείνες του Λιμενικού έχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο ενεργήσει για την αποκατάσταση της τάξης και την διασφάλιση του δικαιώματος της ελεύθερης επιλογής των εργαζομένων σχετικά με το αν θα απεργήσουν ή όχι. Επιπλέον, εμποδίζουν επαγγελματίες που συναλλάσσονται με το λιμάνι από το να έχουν πρόσβαση σε αυτό. Αδρανείς παραμένουν και οι δικαστικές αρχές παρά τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στο περιστατικό”.
Σύμφωνα με το ερώτημα του βουλευτή Κ. Μπογδάνου, “το εμπορικό λιμάνι του Πειραιά είναι ταχύτατα αναπτυσσόμενο και συμβάλλει στην εθνική οικονομία τόσο δια των φόρων όσο και δια των θέσεων εργασίας που δημιουργεί σε μια περιοχή που για περισσότερο από μια δεκαετία μαστίζονταν από την ανεργία.
Η de facto παύση της λειτουργίας κοστίζει τόσο στην εθνική οικονομία όσο και στους εργαζόμενους ενώ πλήττει τη φήμη και το κύρος της χώρας, δεδομένου ότι με το λιμάνι συναλλάσσονται κολοσσοί της παγκόσμιας ναυτιλίας. Για κάθε ημέρα απεργίας, δεν ξεφορτώνονται 12000 εμπορευματοκιβώτια, με σημαντική ζημία για τις ναυτιλιακές εταιρείες”.
Μετά και τις σημερινές καταχρηστικές μεθόδους των συνδικαλιστών, το ερώτημα παραμένει επίκαιρο και θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η απάντηση των αρμόδιων Υπουργών αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ιδιαιτέρως του ΠΑΜΕ, το οποίο ευθαρσώς κατονομάζει ο Βουλευτής στην Ερώτησή του.

Friday, 14 February 2020

Υποκριτές...

Tuesday, 14 January 2020

Παπαναστάσης (ΚΚΕ): Ο EastMed διέρχεται από μία de facto τουρκική ΑΟΖ.

Tuesday, 7 January 2020

5 Ιανουαρίου 1945, η δεύτερη Απελευθέρωση της Αθήνας

Του Σάκη Μουμτζή
Τα χαράματα της 5ης Ιανουαρίου 1945 οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εγκατέλειπαν την Αθήνα. Μαζί τους ήταν και χιλιάδες Εαμίτες που φοβούνταν τα αντίποινα. Ομως στην έξοδο της ήττας οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ πήραν μαζί τους και 10.000-12.000 περίπου ομήρους, για να προφυλαχθούν—σύμφωνα με την εκδοχή της Αριστεράς—από τους πολυβολισμούς των βρετανικών αεροπλάνων.
Στις 3 και 4 Ιανουαρίου είχαν διεξαχθεί πολύνεκρες μάχες στην περιοχή του Μεταξουργείου και του Γκύζη, ενώ ο έλεγχος του Περιστερίου από τις Ελληνοβρετανικές δυνάμεις καθιστούσε αδύνατη την διαφυγή των δυνάμεων του ΕΛΑΣ από τα δυτικά.
Ο μόνος ανοικτός δρόμος για τους υποχωρούντες Ελασίτες ήταν από τον βορρά, αλλά και αυτός κινδύνευε να κλείσει, αφήνοντας εγκλωβισμένους στο κέντρο της Αθήνας, περίπου 8.000 Ελασίτες.
Έτσι η ΚΕ του ΕΛΑΣ πήρε την απόφαση άμεσης εκκένωσης των Αθηνών από τις δυνάμεις του.
Με αυτόν τον τρόπο, με την ήττα των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, τερματίστηκε μια περίοδος εμφύλιου σπαραγμού που ξεκίνησε την άνοιξη του 1943 στην Δ.Μακεδονία. Τα Δεκεμβριανά ήταν η φυσική κατάληξη μιας πορείας αίματος και μίσους.
Ήταν φανερό πως μετά την Απελευθέρωση θα έπρεπε να λυθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο το ζήτημα της εξουσίας στην Ελλάδα. Και μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για μια ειρηνική επίλυση αυτού του ζητήματος. Ετσι μίλησαν τα όπλα.
Στις 11 Ιανουαρίου υπογράφηκε η ανακωχή και ορίστηκαν οι περιοχές εντός των οποίων θα παρέμεναν, μέχρι της οριστικής συμφωνίας, οι ηττημένες δυνάμεις του ΕΛΑΣ.
Η οριστική ανακωχή υπογράφηκε στις 20 Ιανουαρίου, ενώ προς το τέλος του ίδιου μήνα διεξήχθη η κρίσιμη συνεδρίαση της ΚΕ του ΚΚΕ στα Τρίκαλα, όπου και ελήφθη η απόφαση—μετά από εισήγηση του Ιωαννίδη—για έναρξη διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση, καθώς «δεν ήταν μέσα στις δυνατότητες του ΕΛΑΣ να συνεχίσει τις πολεμικές επιχειρήσεις στην υπόλοιπη Ελλάδα εναντίον των βρετανικών δυνάμεων».
Βέβαια είχε προηγηθεί η «συμβουλή» του Δημητρώφ για κατάπαυση των εχθροπραξιών, μια συμβουλή που, για τα δεδομένα των κομμάτων της Τρίτης Διεθνούς, ήταν ντιρεκτίβα.
Στις 12 Φεβρουαρίου υπογράφηκε η συμφωνία της Βάρκιζας που αφετηριακά καταστρατηγήθηκε από το ΚΚΕ, καθώς αποκρύφτηκε ο πιο σύγχρονος οπλισμός του ΕΛΑΣ. Αμέσως μετά, με το κύμα αντεκδικήσεων και η άλλη πλευρά παραβίασε την συμφωνία.
Η Ελλάδα και στην δεκαετία του 1910 και του 1920 είχε γνωρίσει την ακραία πόλωση, που έλαβε τα χαρακτηριστικά του Εθνικού Διχασμού, καθώς η βασιλόφρων παράταξη και η βενιζελική εκπροσωπούσαν ισομερώς τον Ελληνικό λαό.
Σε καμιά όμως περίπτωση ο Εθνικός Διχασμός δεν μετατράπηκε σε εμφύλιο πόλεμο. Οι αντιμαχόμενες παρατάξεις δεν αμφισβητούσαν το κοινωνικό καθεστώς.
Όταν όμως η ιστορική συγκυρία το έφερε και οι κομμουνιστές το 1943 βρέθηκαν με όπλα - καθοδηγούμενοι από την επιθετική-επεκτατική ιδεολογία τους που αναγνώριζε ως αναγκαίο πολιτικό όπλο τον εμφύλιο πόλεμο - τότε, θέλησαν να κυριαρχήσουν εξοντώνοντας κάθε αντίθετη φωνή. Ηταν λογικό να προκληθεί η συσπείρωση ετερόκλιτων δυνάμεων που δεν ήθελαν η Ελλάδα να γίνει μια κομμουνιστική χώρα.
Αυτό το ζήτημα λύθηκε στους δρόμους της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 1944. Ο επίλογος γράφτηκε τον Μάρτιο του 1945 όταν επέστρεψαν στην Αθήνα όλοι οι Ελασίτες που είχαν αποχωρήσει τα χαράματα της 5ης Ιανουαρίου 1945, μαζί με αυτούς που είχαν εξορισθεί στην Αίγυπτο.
Απεναντίας από τους 10-12.000 ομήρους του ΕΛΑΣ οι 1200 περίπου δεν επέστρεψαν. Είτε εκτελέστηκαν καθ΄οδόν είτε υπέκυψαν στις κακουχίες του χειμώνα. Επίσης στην Μακεδονία από τους 1200 ομήρους της πορείας προς την Αρδέα χάθηκαν οι 600.
Διαβάστε περισσότερα:

Tuesday, 31 December 2019

Η Μάχη της Κόνιτσας 25 Δεκεμβρίου 1947

Γράφει ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΕΦ. ΛΕΤΤΑΣ ταξίαρχος ε.α.
Δεν είχαν χτυπήσει ακόμα οι Χριστουγεννιάτικες καμπάνες το
1947 στην ακριτική Κόνιτσα. Αντί για καμπάνες όμως, σε λίγο,
ορυμαγδός πολυβόλων, όλμων και πολεμικών ιαχών, δόνησαν
ξαφνικά τον αέρα της πόλης και όλης της γύρω περιοχής.
Δύο Κομμουνιστοσυμμοριακές (Κ/Σ) Ταξιαρχίες υπό τους
αρχισυμμορίτες Σοφιανό και Παλαιολόγο και υπό την γενική
Δ/νση του Μάρκου Βαφειάδη είχαν εξαπολύσει οργανωμένη
και αιφνιδιαστική επίθεση κατά της πόλης.
Η διάταξη των Εθνικών Δυνάμεων
 Την Κόνιτσα υπερασπίζονταν η 75 Ταξιαρχία (τη γνωρίσαμε στη
Μάχη του Μετσόβου) του Εθνικού Στρατού, υπό τον Συν/ρχη Δόβα
Κωνσταντίνο με δύναμη μόνο δύο (2) Τάγματα Πεζικού, το 582 Τ.Π.
υπό τον Ταγματάρχη Περίδη, που αντικαθιστούσε τον απουσιάζοντα
σε άδεια Μπαλαντό.
 Υπήρχαν επί πλέον δύο (2) Μοίρες Πυρ/κού και μικρή Εφεδρία στο
Καλπάκι. Το 582 Τ.Π. κατείχε το ύψωμα Προφήτης Ηλίας που
δεσπόζει της Κόνιτσας, πλην ενός Λόχου, του 3ου, που φρουρούσε
τη Γέφυρα του Μπουραζανίου.
Έτυχε ο γράφων να είναι ο διοικητής του 4ου Λόχου του Τάγματος.
(Τον είχε παραλάβει, ως γνωστόν, στη μάχη του Μετσόβου). Το 584 Τ.Π.
κατείχε άλλα διπλανά υψώματα. 
 Το 584 Τ.Π. συμπτύσσεται. Κρατάει 
ο Προφήτης Ηλίας.  Μετά από σκληρό αγώνα εναντίον υπερτέρων δυνάμεων,
το 584 Τ.Π. κινδυνεύον να περικυκλωθεί, εξαναγκάστηκε σε σύμπτυξη και
οι Κ/Σ έφθασαν στις παρυφές της πόλης. Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος.
 Αλλά το ύψωμα του προφήτη Ηλία απέκρουσε όλες τις συνεχείς και με
μεγάλες δυνάμεις, λυσσαλέες επιθέσεις των Κ/Σ και απέβη ακατάλυτον φρούριον.
Οι Κ/Σ προελαύνουν. Καταλαμβάνουν το Μπουραζάνι.
 Στον ίδιο χρόνο άλλες ισχυρές δυνάμεις Κ/Σ επιτίθενται προς Νότον και
καταλαμβάνουν την Γέφυρα Μπουραζανίου, αφού διέλυσαν τον εκεί 3ον Λόχο
του 582 Τ.Π., φονευθέντος και του Δ/του του Λόχου υπολοχαγού Βήτου.
Προελαύνουν εν συνεχεία και καταλαμβάνουν όλα τα υψώματα εκατέρωθεν
της δημοσίας οδού μέχρι Καλπακίου και νοτιότερα.
Έτσι η Κόνιτσα απομονώθηκε πλήρως.
Καταφθάνουν ενισχύσεις. Αντεπίθεση Εθνικών Δυνάμεων
 Ο αγώνας ασταμάτητος διήρκεσε επτά (7) ημέρες και νύχτες με την ίδια ένταση.
Αλλά ο Προφήτης Ηλίας κρατούσε γερά και καθιστούσε αδύνατη την κατάληψη
της πόλης. Στο μεταξύ άρχισαν να καταφθάνουν ενισχύσεις για την απεγνωσμένα
αγωνιζόμενη μέχρις εσχάτων φρουρά της Κόνιτσας.
Οι νέες εθνικές δυνάμεις που κατέφθασαν άρχισαν αντεπίθεση από Καλπάκι
και νοτιότερα και επί πολλών κατευθύνσεων.
 Ούτω μια Μοίρα Καταδρομέων (ΛΟΚ) διεισδύει νύχτα δια μέσου των εχθρικών
γραμμών και με άφθαστη τόλμη και αποφασιστικότητα αιφνιδιάζει τους Κ/Σ, τους
ανατρέπει από τις θέσεις τους από όπου περνούσε και φθάνει και εγκαθίσταται
στο ύψωμα Λυκόμορο επί των συνόρων, στα νώτα των Κ/Σ και αποκόπτει μία οδό
διαφυγής τους. Δ/της Μοίρας ο παλαιός Ιερολοχίτης Ταγ/ρχης Γιάνναρης.
 Ταυτόχρονα το Σύνταγμα Χωροφυλακής (πρώην αντάρτες του ΕΔΕΣ) υπό
τους Αλέκο Παπαδόπουλο και Δημήτριο Ιωάννου, διεισδύει νύχτα κατά
μήκος της οδού προς Κόνιτσα και διά Βίγλας και γέφυρας Αώου φτάνει στα
πρόθυρα της Κόνιτσας, στα πλευρά και στα νώτα των εκεί Κ/Σ.
 Στον ίδιο χρόνο
το 581 Τ.Π. του Ταγ/ρχου Στυλιανού Τζουβάρα, επιτίθεται από Καλπάκι και
Δολιανά επί των υψωμάτων αριστερά της οδού Καλπακίου – Κονίτσης με
κατεύθυνση προς τη Γέφυρα Μπουραζανίου, όπου και φθάνει ανατρέποντας την
αντίσταση των Κ/Σ, κατόπιν λυσσώδους αγώνα επί ημέρες και νύχτες.
 Την ίδια επίσης ώρα το 527 Τ.Π. (43 Ταξιαρχίας) υπό τον Ταγ/ρχη Λυγεράκη
επιτίθεται στη δεξιά κατεύθυνση προς Καλπάκι – Γκραμπάλα, όπου και φθάνει
κατανικώντας τους κατέχοντες τα νοτίως τούτης υψώματα.
 Η Κόνιτσα, η άμεσα απειλούμενη Κόνιτσα και η ηρωική φρουρά της που υπό
δυσμενέστατες συνθήκες διεξήγαγε έναν υπέρ όλων αγώνα νικηφόρο, ανέπνευσε.
Την πρωίαν της 3ης Ιανουαρίου 1948, η μεγάλη και κρίσιμη μάχη είχε λήξει με
νίκη και πλήρη επικράτηση των Εθνικών Δυνάμεων. Η Κόνιτσα είχε μείνει απόρθητη.
Είχε σωθεί.
Η Κυβέρνηση των Κ/Σ
Το ΚΚΕ, την 24η Δεκεμβρίου 1947, είχε αναγγείλει τον σχηματισμό Κομμουνιστικής
Κυβέρνησης υπό τον Μάρκο Βαφειάδη. Στην Κυβέρνηση αυτή συμμετείχαν και 2-3 Σλαβομακεδόνες υπουργοί.
 Ο σχηματισμός της Κυβέρνησης σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη επίθεση κατά της
Κόνιτσας αποδεικνύουν ότι το ΚΚΕ πίστευε στη νίκη και στην κατάληψη της Κόνιτσας,
την οποία προόριζε για πρωτεύουσα του κομμουνιστικού κράτους.
Διαβάστε περισσότερα:

ΚΚΕ, το κόμμα των εγκλημάτων και του ανθελληνισμού

Friday, 6 December 2019

Δεκεμβριανά: Παιχνίδια μνήμης και λήθης

Του Γιάννη Στεφανίδη*
Η «επίσημη» ή «δημόσια» Ιστορία, αυτή που [ανα]παράγεται με αφορμή επετείους για να εκπληρώνει στόχους που μπορεί να θέτει η Πολιτεία (καλλιέργεια εθνικής συνείδησης και τόνωση του εθνικού φρονήματος) ή ένα πολιτικό κόμμα (τόνωση κομματικού φρονήματος και επηρεασμός της κρίσης των ψηφοφόρων), αποτελεί ένα «παιχνίδι» της μνήμης και της λήθης:
Προβάλλει ορισμένες όψεις του παρελθόντος και, την ίδια στιγμή, αποσιωπά άλλες, ιδίως αυτές που θυμίζουν τους διχασμούς του έθνους. Τα «Δεκεμβριανά» δεν αποτελούν εξαίρεση.
Η σύγκρουση που συγκλόνισε την Αθήνα μεταξύ της 4ης Δεκεμβρίου του 1944 και της 11ης Ιανουαρίου 1945 αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι, το διάστημα εκείνο, κρίθηκε όχι μόνο το εσωτερικό καθεστώς αλλά και ο εξωτερικός προσανατολισμός της χώρας για τις δεκαετίες που ακολούθησαν.
Για τρεις, περίπου δεκαετίες, το μετεμφυλιακό κράτος μνημόνευε την επέτειο τόσο ως ημέρα μνήμης για τα θύματα της νικήτριας παράταξης του εμφυλίου όσο και ως ευκαιρία για να στηλιτευθεί ο «αντεθνικός» χαρακτήρας των αντιπάλων της. Εδώ και τέσσερις, σχεδόν, δεκαετίες, το κράτος της μεταπολίτευσης αγνοεί την επέτειο και απομένει στην ποικιλόμορφη Αριστερά να τιμά τους δικούς της νεκρούς και να πενθεί για την ήττα του εαμικού κινήματος.
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι ο πολύς κόσμος μάλλον αγνοεί τα Δεκεμβριανά και την ιστορική σημασία τους. Οι ίδιες αυτές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι, μέσα στη γενική άγνοια, τείνει να επικρατεί η σκοπιά των ηττημένων.
Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να αποδίδουμε τα δεινά μας στον «ξένο παράγοντα». Στην περίπτωση των Δεκεμβριανών, η Αριστερά μέμφεται τους Άγγλους, οι οποίοι επενέβησαν και ματαίωσαν την επικράτηση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, και, μέσω αυτού, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Το «ορθόδοξο» ΚΚΕ επιλέγει να αποσιωπά τον ρόλο του Στάλιν, ο οποίος στις 9 Οκτωβρίου, στη Μόσχα, συμφώνησε με τον Τσώρτσιλ να σεβαστεί τη βρετανική πρωτοκαθεδρία στην Ελλάδα με αντάλλαγμα να αφεθεί απερίσπαστος σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, τις οποίες ήδη «απελευθέρωνε» ο Κόκκινος Στρατός.
Αντίθετα, το ΚΚΕ και η υπόλοιπη Αριστερά φροντίζουν να παρουσιάζουν τη σύγκρουση του «Δεκέμβρη» ως μια αναμέτρηση μεταξύ των «λαϊκών δυνάμεων» του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και των Άγγλων με την προσθήκη κάποιων κυβερνητικών δυνάμεων ή/και «δωσιλόγων».
Η μανιχαϊστική αυτή εικόνα παραγνωρίζει το γεγονός ότι, κατά το κρίσιμο διάστημα από τις 4 έως τις 16 Δεκεμβρίου, η μάχη της Αθήνας διεξήχθη μεταξύ Ελλήνων. Έλληνες, ιδίως η 3η Ορεινή Ταξιαρχία, με πολεμικές περγαμηνές στο πλευρό των Συμμάχων, καθώς και το Σύνταγμα Χωροφυλακής αντιστάθηκαν με επιτυχία στις επιθέσεις του ΕΛΑΣ, προτού επέμβουν μαζικά οι βρετανικές δυνάμεις που μεταφέρονταν από το μέτωπο της Ιταλίας.
Διαβάστε περισσότερα : 

Thursday, 5 December 2019

Δεκέμβρης 1944, η μάχη της Αθήνας

 Τον Οκτώβρη του 1944 οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα. Όλη η χώρα ανέπνεε πλέον ελεύθερα μετά από χρόνια κατοχής. Και ενώ άλλες χώρες την ίδια στιγμή ξεκινούσαν με αισιοδοξία σχέδια ανοικοδόμησης της κοινωνίας και της οικονομίας τους, στην Ελλάδα τα πράγματα αρχίζουν και παίρνουν ξεκάθαρα μορφή πολιτικής κυριαρχίας και ταυτόχρονα εξουδετέρωσης των αντιπάλων τους. Η μεν άκρα αριστερά επιθυμεί την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, η κυβερνητική πλευρά επιθυμεί την συγκρότηση κυβέρνησης και στρατού εθνικής ενότητας. Η ουσία είναι και στις δύο περιπτώσεις το κίνητρο της εξουσίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι από την πρώτη στιγμή η Μεγάλη Βρετανία συμμετείχε ενεργά στην ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος στην Ελλάδα. Πάντα από την δική της οπτική και βεβαίως για τα δικά της συμφέροντα. Οι συμφωνίες για την ίδρυση του Κοινού Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, του Λιβάνου, της Καζέρτας έθεταν πάντα την Ελλάδα στη σφαίρα επιρροής των Άγγλων. Μεταξύ των μεγάλων αντιφασιστικών δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, της σοβιετικής Ρωσίας και της Μεγάλης Βρετανίας, ξεκαθαρίστηκε τον Οκτώβριο του 1944 ότι η Ελλάδα θα βρίσκονταν και επίσημα στη ζώνη επιρροής της Αγγλίας του Τσόρτσιλ. Όλα αυτά σήμερα εύκολα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι κατά περιόδους κομμουνιστικές εξεγέρσεις δεν είχαν ποτέ καμία πιθανότητα επιτυχίας, από την στιγμή που ο Στάλιν είχε κάνει τις συμφωνίες του με τον Τσόρτσιλ. Επομένως το αιματοκύλισμα του εμφυλίου πολέμου δεν έγινε για μια καλύτερη και αληθινά δημοκρατική Ελλάδα, αλλά επειδή αυτό βόλευε τις δύο αυτοκρατορίες. Η ουσία για τα Δεκεμβριανά του 1944, δεν ήταν οι αιματηρές συμπλοκές τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη, αλλά τα γεωπολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα των αυτοκρατοριών των Στάλιν και Τσόρτσιλ.
Διαβάστε περισσότερα:

Saturday, 30 November 2019

Δείτε την τραμπούκικη επίθεση κατά Τζήμερου. Οι κομμουνιστές δεν αλλάζουν!!!


Θάνος Πλεύρης
Η επιθεση στον
ειτε καποιος τον συμπαθεί ειτε τον αντιπαθεί πρεπει να καταδικαστεί. Εαν ο επιτιθέμενος ηταν δεξιός σημερα θα ειχε διαλυθεί το σύμπαν. Αλλα ειναι ΚΚΕ και για καποιον λογο σε αυτην την χώρα οφείλουμε να ανεχόμαστε την βία της αριστερας. Φθανει.

Thursday, 7 November 2019

Αμετανόητοι οι σταλινοφασίστες!!!

...εν έτει 2019, υπάρχει κόμμα στο παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα που αναπολεί την σταλινική περίοδο. Και δυστυχώς αυτό το κόμμα βρίσκεται στην Ελλάδα.
«Μα έχουν ένα 5%. Τι μπορούν να κάνουν;» θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης. Προφανώς και δεν μπορούν να κάνουν κάτι το επαναστατικό. Όμως με την δράση τους έχουν οδηγήσει σε χρεοκοπία ή έξοδο από την Ελλάδα δεκάδες επιχειρήσεις.
Έτσι, το ΚΚΕ με την συγκεκριμένη ιδεολογική του θεώρηση αποτελεί μια από τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος.
Ο γραμματέας του ΚΚΕ να ποζάρει υπερήφανος μπροστά στο πορτρέτο του Στάλιν, είναι, αν μη τι άλλο, και μια ύβρις προς τους 38.000 Πόντιους που εξοντώθηκαν από το σταλινικό καθεστώς.